14 ŞUBAT 2014

ALINTI

Madem her yıl 14 Şubat yazısı yazıyorum. Bu 14 Şubat boş geçmesin. Harflerin beni nereye götüreceğini bilmiyorum, kafamda tasarladığım hiçbir kurgu yok bu yazı kendiliğinden gelişecek…

Cemo; sabah aradı sorduğu şey şuydu; Bu kızı ne yapacağız? Cimcimeden bahsediyor, çok yaramaz ve bilmiş olduğundan dem vuruyor, bana çekmiş olduğunu iğnelemeye çalışıyor. Aslında ne yapacağız sorusunun altında yatan biz ne yapacağız? Hayat zor.

10 yılı deviren evliliğimiz, zor aşamalardan geçti. Sanırım biz de bu zor olmayan ama bize zor gelen bu dönemlerde, doğum günlerini, evlilik yıldönümlerini ve birçok hediyeleşme günlerinin hangi günlere denk gelip, ne almamız yâda yapmamız gerektiğini unuttuk.

 Eğer biz hediyeleşme olayını istikrarlı hale getirmiş olsaydık ve hediye almamız gerekseydi birbirimize ne alabilirdik, almalıydık?

Cemo’ya 10 yıllık sevgililiğimizin, evliliğimizin her neyse adı ne olursa olsun birlikteliğimizin hediyesi olarak; saç ektirme paketi alabilirdim. Adamın başının etini yiyemiyorum, saçlarını dökmeyi başardım. Alnı tamamen açıldı hem kendini iyi hissetmesi hem gözüme güzel gözükmesi açısından bu çok iyi fikir, beyazlarını da boyattığı zaman ilk günkü haline dönebilir.

 Yanına birde tırnak makası aldım mı alın size hediye miss gibi. Neden tırnak makası diye sormayın keyfimden.

Cemo’nun benim için alacağı ya da alması gereken hediye ise; vücut sıkılaştırıcı paketi olabilir. Böylelikle evliliğimizin ilk günlerine ya da seviştiğimiz sevgililik döneminde ki baştan aşağı ayrı parfüm kullanan, saçlarına fön çektiren, kaşlarını her gün alabilen o çıt kırıldım sarı afet olmaya meyilli hale gelebilirim.

Aslında işin aslını sorarsanız, ben Cemo’dan ne isterdim? İstediğim tek şey ekmek yapma makinesi olabilirdi. Bu iki zıt istek veya dilekte ancak bana yakışır. Ayol bana her şey yakışır.

Şimdi aklıma geldi yoksa geçen hafta bana aldığı 8 litrelik saksı ile 5 kg toprak 14 Şubat hediyesi olabilir mi?

Bu akşam Cemo ’ya sürpriz yapmayı planlıyorum. İnşallah akşam eve gidince, üzerine beni sil yazabilecek kıvama gelen tozları almayı planlıyorum. Evi de süpürürsem bu muhteşem sürprizime Cemo çok sevinecek.

Hem kilo vermemin gerektiğini düşünüp hem de mis gibi ekmekler, kekler poğaçalar yapmayı planladığım, zıtlıklarımla dolu bir 14 Şubat selam olsun sana yine gel oldu mu?  

Bir daha ki gelişine belki mutfak dolaplarını silerim, her yıl sana yazarım, merak etme.

14 Şubat 2013

alıntı

Cemo ile tanıştığımızda hemen sevgili olduk, çok sevdik birbirimizi, o benim neyimi sevdi bilemiyorum ama ben onun kirpiklerini sevmiştim. Gözüm ondan başka kimseyi görmüyordu. Hatta nişan arifesinde evlenmeyi düşündüğümü duyanlar istemeye gelmiş , ondan bundan haber salanlar olmuştu.Ama çevremde gördüğüm hiçbir erkek Cemo kadar yakışıklı görünmüyordu gözüme.Başkaydı o başka hem de bambaşka…

Şimdi kendi kendime diyorum da iyi etmişim beee vur ensesine el lokmasını cinsinden acayip uykucu, dünya tatlısı bir eşim var.

İki ya da üç sevgililer günü geçirdik ve birbirimize sevgililer günü hediyesi aldık. Ne güzeldi ; o heyecan, o istanbul’dan gelip beni görme hevesi, gizli kaçak görüşmeler, müthiş aile baskısı ve insanların ne işin var İstanbul’da kır totonu otur köyünde dedikleri o günler…

O zamanlarda evlenince Cemo ile hep gezeceğiz, tozacağız, yatacağız, kalkacağız diye düşünüyordum. Hani evliliğin bir çocuk sorumluluğu getireceğini, temizlik işleri, yemek hazırlama, ortalık toplama ve kapıdan başlayarak banyoya kadar ilerleye pantolon, çorap ve tişört dağınıklığının benim ellerimden geçeceğini, kapıların silineceğini, camların neredeyse iki haftada bir silinmesi gerekeceğini, hatta ve hatta çekmece raylarının bile temizlemeye gerek olacağını düşünmemiştim.

Geçen yıl yazdığım yazıya bakıyorum da hani Cemo sevgililer günü zımbırtısına ayak uydurmayı geçtim sanırım evin hiçbir köşesinde varlığını hissettirmiyormuş.

Şimdi artık ben mi yumuşadım Cemo mu değişti ya da bu evliliğin ayakları mı oturdu bilmiyorum ama işler daha iyi… Cemo sadece çoraplarını çorap sepetine atmıyor, bulaşıkları yıkamıyor ama makineyi boşaltıyor hani içinden ne geçiyor bilmiyorum ama yapıyor. Pazar günü ben sınavdayken Cimcime’nin çekmecelerini düzenlemesi de pek bir hoşuma gitti. Ama hala kapıları ben siliyorum, çamaşırları ben asıyorum ve hatta çekmeceleri boşaltıp tekrar düzenlerken pislenmiş çekmece rayları temizleme ihtiyacını ben duyuyorum.

Hani şu evlilik merasimini yaparken, bir teyze çıkıpta kızım sen evleneceksin ama bunun çekmece rayı temizlemesi var, yazlık kışlık çıkartması var, tuvalet temizlemesi var ve kapı silmesi var deseydi ,ben en azından Cemo ile bunları konuşur ortaklaşa yapma konusunda karara varmadan nikahı basmazdım.

Not: Bizim evin perdelerini evin biricik erkeği Cemo takar